ആട്ടം (The show)

ആട്ടം നിലച്ചിട്ടും
നിലയുറപ്പിക്കാത്ത മനസ്സ്‌
വേഷങ്ങൾ അഴിയുമ്പോൾ
ഇടറി വീഴുന്ന കണ്ണുനീർ
എന്റെ കാഴ്ചയുടെ കനൽ
ചായങ്ങളുടെ മറവിലാണ്
വിരസമായ വഴികളത്രെയും
ഇനി ഓർമ്മകളിൽ ഒളിയട്ടെ
എന്റെ നേർത്ത ഹൃദയതാളമിനി
ഇലത്താളത്തിനിടയിൽ മറയട്ടെ.

Translated as:

A mind that couldn’t stay steady,
even after the show was over.
Dripping tears,
while dropping the costumes.
The fire of my insight is
behind the colors.
Let the tedious ways
get forgotten in my memories
and let my tiny heartbeat
get disappeared into the
beats of cymbal

–Nikhil N, M.Tech, 2^nd year.

_{Nikhil is interested in reading, travelling and movies. His favorite authors are Khalil Gibran, Charles Bukowski, A. Ayyappan, J. Krishnamurti. He says about the piece: “Even though it happens through you, you never own it”. The poem happened by a blended thought of a Kathakali artist’s reality and art life. Nikhil can be found on Facebook and Pinterest.}